Καθαρίζουμε την πόλη μας από ζωικά υποπροϊόντα (ΖΥΠ)
επάγγελμα κρεοπώλης

Σπάνιες Φωτογραφίες Αφιέρωμα στα Κρεοπωλεία

Κρεοπώλης: ένα επάγγελμα με μακρά παρουσία στην οικονομία αλλά και στην τέχνη!

Η Fargeco Hellas δίπλα στον επαγγελματία κρεοπώλη  επί σειρά ετών διευκολύνοντας το δύσκολο έργο που έχει να επιτελέσει σχετικά με την καθαριότητα του πάγκου του από ζωικά υποπροϊόντα, επικίνδυνα για το περιβάλλον με πιθανή μόλυνση του και με θανατηφόρες συνέπειες για τον άνθρωπο (τρελές αγελάδες κτλ.). Είμαστε συνεχώς δίπλα τους και με ειδικά αδειοδοτημένα οχήματα από την κτηνιατρική υπηρεσία συλλέγοντας καθημερινά τεράστιες ποσότητες σε ολόκληρη την Ελλάδα. Εκδίδουμε μάλιστα και το απαραίτητο εμπορικό έγγραφο σε πιθανό υγειονομικό έλεγχο που προκύψει διότι το απαγορεύει ο νόμος να μεταφέρονται τα ΖΥΠ χωρίς προστασία σε οποιαδήποτε περιοχή ή σκουπίδια. Με αυτή την λογική φτιάξαμε ένα αφιέρωμα και βρήκαμε υλικό ιστορικό από διάφορες πηγές.

Φωτογραφικό υλικό

επάγγελμα κρεοπώλης
Αθήνα, Κρεοπωλείο "Πανελλήνιον", 1896, Βαρβάκειος Δημοτική Αγορά Αθηνών (κατασκευή 1886) (Από: Η Ελλάς κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνας του 1896: Πανελλήνιον Κρεοπωλείο στην Αγορά, 1896 Εικονογραφημένον Λεύκωμα, Αθήνα 1896)
“Οι μανάβηδες (οπωρολαχανοπώλες) που σε αντίθεση με τους σημερινούς πουλούσαν αυτοί τα κοτόπουλα, όχι οι κρεοπώλες, καθώς τα πουλερικά παρέμεναν συνδεδεμένα με την εκτροφή στο αγροτικό σπίτι.  (Από το βιβλίο “Οι Νοικοκυραίοι-Μαγαζάτορες και βιοτέχνες στην Αθήνα 1880 -1925”, του Νίκου Ποταμιάνου, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2015) 
 
Σάπες, κρεοπωλείο του Αθανασίου Καραθανάση, 1966. "Στο βάθος μπορούμε να ξεχωρίσουμε το μεγάλο ψυγείο, που σημαίνει ότι από τότε υπήρχαν τα τεχνικά μέσα για να διατηρήσουν το κρέας πολλές ημέρες, χωρίς να κινδυνεύει από αλλοιώσεις. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι πινακίδες με τις τιμές, σε δραχμές βέβαια. Έτσι μαθαίνουμε ότι το 1966 το κρέας μόσχου είχε 36 δρχ το κιλό, το αρνί 34 δρχ και τα λουκάνικα 23 δρχ το κιλό "
χασαπης

 Ρέθυμνο, Τα Χασαπιά, η πρώτη κλειστή αγορά της Κρήτης. Τα Χασαπιά, που βρισκόταν στη σημερινή πλατεία των Τεσσάρων Μαρτύρων,  χτίστηκαν έξω από τα τείχη της Πόλης, μπροστά από τον προμαχώνα Σάντα Βενεράντα με την Πύλη Γκουόρα (Μεγάλη Πόρτα) κατά τα ύστερα χρόνια της Τουρκοκρατίας, το 1894 (και κατεδαφίστηκαν το 1961). Επρόκειτο για μια κλειστή αγορά με εικοσιδύο συνολικά καταστήματα, κυρίως κρεοπωλεία και καφενεία.

(Πηγή: Από το βιβλίο “Τα χασαπιά του Ρεθύμνου και όχι μόνο”, του Χαρίδημου Α. Παπαδάκη, Δικηγορικός Σύλλογος Ρεθύμνης, Παρασκήνιο, 2005, σχέδια: Κώστα Δασκαλάκη)
 
“Άμα δα (θα) πας στο κασαπιό να βλέπεις τον κασάπη
γιατί σου δίνει πλια φτηνά μα σου πουλεί αγάπη”.
Σαν του κασάπη τη βαρά την κοφτερή μαχαίρα
δα σου σβουρίξω μια κοφτή με τη δεξά μου χέρα”.
 
(Μαντινάδες από το “Κρητικό Γλωσσάριο” του Μαρίνου Ιδομενέως, Βικελαία Βιλιοθήκη Δήμου Ηρακλείου Κρήτης, 2011)

Ιωάννινα, οδός Τσιριγώτη 33, κρεοπωλείο Γρ. Μπράνη, Χριστούγεννα του έτους 1956.

Πάτρα, Γωνία Έλληνος Στρατιώτου και Απόλλωνος στην Μέση – Αγυιά. Κρεοπωλείο Γεωργίου Παυλόπουλου (Χασαπάκου). 

κρεοπωλειο
. Κεφαλλονιά, Οδός Σιτεμπόρων στην παλιά αγορά του Αργοστολίου. Κρεοπωλείο των αδελφών Καπατσώρη.

ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΚΡΕΟΠΩΛΗ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ

Αρχαία Ελλάδα & Ρώμη

Μελανόμορφο αγγείο με παράσταση κοπής κρέατος σε τεμάχια. "Κατά τη μυκηναϊκή περίοδο είναι γνωστό πως κατανάλωναν αρνίσιο, βοδινό και μοσχαρίσιο κρέας. Κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. ο Ησίοδος, περιγράφει στο «Έργα και Ημέραι» την ιδανική αγροτική γιορτή: «...εἴη πετραίη τε σκιὴ καὶ Βίβλινος οἶνος, μάζα τ᾽ ἀμολγαίη γάλα τ᾽ αἰγῶν σβεννυμενάων, καὶ βοὸς ὑλοφάγοιο κρέας μή πω τετοκυίης πρωτογόνων τ᾽ ἐρίφων·» «...θα μπορούσα να έχω τη σκιά ενός βράχου και Βίβλινο κρασί, πέτσα και γάλα από κατσίκες που έχουν στερέψει και κρέας δαμάλιδος η οποία τράφηκε στα δάση και που δεν γέννησε ποτέ ή εριφίων από πρώτη γέννα...» "Ησίοδος, «Ἔργα καὶ Ἡμέραι», 588-593
κρεοπωλείο
Σκηνή κρεοπωλείου από μελανόμορφη οινοχόη του Γ' αιώνος π.Χ. Ο κρεοπώλης τεμαχίζει ένα κομμάτι κρέατος. Τον διευκολύνει ο βοηθός του. Τεμάχια κρέατος φαίνονται επάνω σε τραπέζι. Μπροστά ένα δοχείο με δύο λαβές. Από μια κληματαριά κρέμεται ένα μεγάλο κομμάτι κρέατος (Βοστώνη, Μουσείο Καλών Τεχνών). "Χαρακτηριστικό της τεχνικής του Έλληνα χασάπη είναι πως το σφάγιο δεν διαμελιζόταν ανάλογα με τον τύπο των μελών του, μα σε κομμάτια ίσου βάρους. Στην Κρήτη τα καλύτερα από αυτά αποδίδονταν στους φρονιμότερους πολίτες ή στους καλύτερους πολεμιστές. Σε άλλες περιοχές όπως στη Χαιρώνεια, οι μερίδες μοιράζονταν τυχαία με αποτέλεσμα να είναι θέμα τύχης για τον καθένα το αν θα λάμβανε καλό ή κακό κομμάτι." Πλούταρχος, «Ἠθικά», 642ef.
. Θυσία, βασική πηγή κρέατος για τους κατοίκους των πόλεων. Αττική κύλικα του ζωγράφου Επιδρόμου , 510-500 π.Χ., Μουσείο του Λούβρου
Μαρμάρινο ανάγλυφο ρωμαϊκής περιόδου από ταφικό μνημείο ή από επιγραφή κρεοπωλείου, το οποίο απεικονίζει μία γυναίκα και έναν άντρα σε ένα κρεοπωλείο, 200 π.Χ. -200 μ.Χ., Staatliche Kunstammlungen, Skulpturensammlung, inv 415, Dresden , Germany

ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΚΡΕΟΠΩΛΗ ΣΤΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ, ΛΑΪΚΟ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

«Τετράς η ξακουστή του Πειραιώς», (Μάρκος Βαμβακάρης, με τρεις φίλους του μουσικούς τον Γιώργο Μπάτη, τον Ανέστη Δελιά και τον Στράτο Παγιουμτζή), περ.1934

Μερικά από τα τραγούδια που γράφτηκαν για τους κρεοπώλες είναι  Αρμενάκι, 1927, ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ, ερμηνεία: Λευτέρης Μενεμενλής Η Ελένη η ζωντοχήρα, (1936), στίχοι-μουσική: Γιάννης Εϊντζιρίδης (Γιοβάν Τσαούς), ερμηνεία: Αντώνης Καλυβόπουλος Μες στη χασάπικη αγορά, 1947, στίχοι-μουσική: Μάρκος Βαμβακάρης, ερμηνεία: Στέλλα Χασκίλ Ο χασάπης, 1934, στίχοι-μουσική-ερμηνεία: Μάρκος Βαμβακάρης Τα παιδιά της αγοράς , 1960, στίχοι-μουσική: Νίκος Τουρκάκης, ερμηνεία: Ανθούλα Αλιφραγκή και Μανώλης Πασσαλής Το νέο χασαπάκι (Αγαπώ ένα χασαπάκι), 1933, στίχοι-μουσική-ερμηνεία: Ρόζα Εσκενάζυ Το νέο χασαπάκι (Τα νέα χασαπάκια, Είμαστε τα χασαπάκια), 1936, στίχοι-μουσική: Αγάπιος Τομπούλης, ερμηνεία: Στελλάκης Περπινιάδης Το χασαπάκι, 1932, στίχοι-μουσική: Δημήτρης Μπαρούσης ή Λορέντζος, ερμηνεία Ρόζα Εσκενάζυ Το χασαπάκι (Χασάπης είμαι ζηλευτός), 1929, στίχοι-μουσική: Κώστας Σκαρβέλης, ερμηνεία: Ζαχαρίας Κασιμάτης (1η εκτέλεση) Χασαπάκι δε σε θέλω πια, (1931), στίχοι-μουσική: άγνωστος, ερμηνεία: Αντώνης Διαμαντίδης (Νταλγκάς) Χασάπης ζηλευτός, 1940, στίχοι-μουσική: Κώστας Κάνουλας, ερμηνεία: Απόστολος Χατζηχρήστος Χασαπιά-Ο Χασάπης, ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ, ερμηνεία: Στράτος Χατζηαγγελάκης, (παραλλαγή) Όταν πήγα κυρά μου στο χασάπη, ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ, ερμηνεία: Δήμητρα Στενού κ’ χορωδία παιδιών 9ου Δημοτ.Σχολείου Ν.Σμύρνης

Το σίγουρο είναι πως το επάγγελμα του κρεοπώλη είναι βαθιά ριζωμένο στην ελληνική γη και συνεχίζει να είναι. Με την φιλοσοφία αυτή βοηθάμε και στηρίζουμε τα κρεοπωλεία αποτελεσματικά και υπεύθυνα όσον αφορά την συλλογή , μεταφορά και αποθήκευση των ζωικών υποπροϊόντων τους. 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *